Professionals 

in Food

Are you looking for a project manager? We can deliver the right professional with the right technical background. A strong project manager who blends in with the culture of your company

Managerspijn: Oh die veiligheidskundigen!

Heel herkenbaar voor velen die werken in de (food)industrie: managers en veiligheidskundigen hebben een haat-liefde verhouding: een veiligheidskundige met zijn (onafhankelijke) adviseursrol die van mening is dat het nog niet veilig genoeg is, versus de manager die moet sturen op het bedrijfsresultaat (marge versus kosten). Daar waar de manager denkt dat het gemaakte product als goed geproduceerde slagroom verkocht kan worden, ziet de veiligheidskundige het product als neigend naar boter. Zie daar twee tegengestelde belangen en verantwoordelijkheden. Voor je het weet is de relatie verzuurd en zijn de manager en veiligheidskundige elkaar aan het bijten in overleg en werksituaties.

Herman Roozen, bedenker en maker van teksten, stripverhalen, cartoons en illustraties, heeft dit op een congres van de vereniging van veiligheidskundigen (2015) mooi in treffend weergegeven. Zie zijn cartoon hierboven.

James Reason heeft in zijn boek Managing the risks of Organizational Accidents  geschreven over het dilemma van productie en veiligheid. Reason behandelt in dit boek uitvoerig hoe ongevallen ten gevolge van menselijke en organisatorische oorzaken kunnen worden voorkomen. Hij stelt daarbij dat dezelfde algemene riskmanagementprincipes geschikt zijn voor vele verschillende domeinen. Het maakt weinig verschil of het gaat om banken en verzekeraars of om olie-exploratiebedrijven, productiebedrijven, chemische procesinstallaties en lucht-, zee- en spoorwegvervoer. Ten tijde van het verschijnen van dit boek in 1997 maakte de combinatie van principes en praktische aspecten dit boek baanbrekend voor iedereen wiens verantwoordelijkheden lagen en liggen op het vlak van beheer, controle en regulering van risicovolle technologieën.

Ik verwoord het als een balans tussen ‘veilig en failliet’ of ‘productie en ramp’. Zie onderstaand schema waarbij verhoging van risicomanagement een stap kan zijn in de richting van het verlies aan marge en waarbij verhoging van de productie kan leiden tot verlies van productie: een catastrofe.

Via risico-inventarisaties (arbeid, machines, milieu, explosie(on)veiligheid en gezondheid) moeten wij, veiligheidskundigen en managers, soms tot het inzicht komen dat bepaalde zaken niet veilig zijn en dat er maatregelen moeten worden genomen.

Op het congres Dare to Share for Safety eind september jl. verzorgde de Nederlandse schrijver van managementboeken, Ben Tichelaar een presentatie over veiligheidscultuur en verandermanagement. Hij ging daarbij in op vragen als: Hoe overbrug je de brede kloof tussen intenties en gedrag? Welke technieken stimuleren effectieve voornemens en doelgerichte actie? Welke onverwachte factoren beïnvloeden menselijk gedrag bij veranderingen? Ben maakte mij bewust van ‘de standaard basisemoties’. Er zijn meer negatieve dan positieve emoties: wij beschikken over 2 á 3 positieve emoties en 4 á 5 negatieve. Elke keer als wij, veiligheidskundigen, onze manager aanspreken dat hij veiligheid meer moet laten prevaleren, prikkelen wij hem op een “gevoelige plek” in zijn negatieve emotie . En laten wij eerlijk zijn, dat mogen wij graag doen zonder de spreekwoordelijke fluwelen handschoen en bij voorbaat ook nog eens en plein publiek. Daarmee kiezen wij voor een confronterende stijl. Hoe komt zoiets over op onze managende collega?

Daarom wil ik hier een lans breken voor communicatie op een ander niveau en veiligheidskundigen de vraag stellen om na te denken over hun eigen rol: vraag je af of je bereikt wat je wil bereiken? En: misschien kun je meer bereiken door de manager te complimenteren met wat hij gedaan heeft op veiligheidsgebied waarmee je aanhaakt bij positieve emoties voordat je jouw aanbeveling(en) brengt.

Managers mogen op hun beurt nadenken of zij niet door hun topmanagement niet teveel gestuurd worden op productie en of zij zelf op de voorhand niet méér moeten streven naar een gezonde balans tussen het behalen van marge en (voedsel)veiligheid.

Tenslotte is het beoogd resultaat van dit alles dat er op deze manier gezamenlijk door manager en veiligheidskundige gewerkt wordt aan (het verhogen van) veiligheid. Dit geeft op langere termijn verbetering op allerlei gebied. Niet alleen op het gebied van veiligheid maar ook op kwaliteit, productie en dus het bedrijfsresultaat!


Hessel Holwerda is zelfstandig safety specialist en veiligheidskundige. Hij werkt voor opdrachtgevers in de (food)industrie.

Post a comment

Comment(s)

There are no comments yet. Be the first to post a comment

Interesse? Meld je aan voor de nieuwsbrief